Masakit ang ngipin ni Tom. Napakasakit ng kanyang ngipin.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i en tann.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i ei tann.
Kailangan niyang pumunta sa dentista ngunit kailangan niya munang humanap ng lunas sa sakit.
Han må gå til tannlegen, men først trenger han noe for å dempe smertene.
Han må gå til tannlegen, men først treng han noko for å dempe smertene.
Nagmamaneho siya papunta sa pinakamalapit na botika.
Han kjører til nærmeste apotek.
Han køyrer til næraste apotek.
“Masakit ang ngipin ko,” sabi ni Tom. “Mayroon ka bang gamot para d ‘yan?”
«Jeg har tannpine», sier han. «Har du noe for det?»
«Eg har tannpine», seier han. «Har du noko for det?»
“Oo, eto may painkillers kami. Hindi mo na kailangan ng reseta para dito.”
«Ja, her er noen smertestillende tabletter. Du trenger ikke resept for disse.»
«Ja, her er nokre smertestillande tablettar. Du treng ikkje resept for desse.»
“Salamat! Magkano ang mga ito?”
«Tusen takk. Hvor mye koster de?»
«Tusen takk. Kor mykje kostar dei?»
“Nagkakahalaga ang mga ito ng siyam na euro, ngunit kailangan mong magpatingin sa dentista.”
«De koster ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
«Dei kostar ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
“Sige, tatawagan ko ang aking dentista bukas ng umaga.”
«OK, jeg skal ringe tannlegen i morgen tidlig.»
«OK, eg skal ringe tannlegen i morgon tidleg.»
“Kapag kailangan mo ng mas mabisang gamot, kukuha ka dapat ng reseta sa iyong dentista o sa iyong doktor.”
«Hvis du trenger sterkere medisin, må du ha en resept fra tannlegen eller legen din.»
«Viss du treng sterkare medisin, må du ha ein resept frå tannlegen eller legen din.»
