ทอมมีอาการปวดฟัน เขาปวดฟันมาก
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i en tann.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i ei tann.
เขาต้องการไปหาหมอฟัน แต่ก่อนอื่น เขาต้องหายาแก้ปวดก่อน
Han må gå til tannlegen, men først trenger han noe for å dempe smertene.
Han må gå til tannlegen, men først treng han noko for å dempe smertene.
เขาขับรถไปยังร้านยาที่ใกล้ที่สุด
Han kjører til nærmeste apotek.
Han køyrer til næraste apotek.
“ผมปวดฟันครับ” เขาพูด “มียาแก้ปวดไหมครับ?”
«Jeg har tannpine», sier han. «Har du noe for det?»
«Eg har tannpine», seier han. «Har du noko for det?»
“มีค่ะ นี่คือยาแก้ปวด คุณไม่จำเป็นต้องใช้ใบสั่งยาสำหรับยานี้”
«Ja, her er noen smertestillende tabletter. Du trenger ikke resept for disse.»
«Ja, her er nokre smertestillande tablettar. Du treng ikkje resept for desse.»
“ขอบคุณครับ ทั้งหมดเท่าไรครับ?”
«Tusen takk. Hvor mye koster de?»
«Tusen takk. Kor mykje kostar dei?»
“ทั้งหมดราคาเก้ายูโรค่ะ แต่คุณก็ควรไปหาหมอฟันนะคะ”
«De koster ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
«Dei kostar ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
“ครับ ผมจะโทรนัดหมอฟัน พรุ่งนี้เช้า”
«OK, jeg skal ringe tannlegen i morgen tidlig.»
«OK, eg skal ringe tannlegen i morgon tidleg.»
“ถ้าคุณต้องการซื้อยาที่แรงกว่านี้ คุณต้องใช้ใบสั่งยาจากหมอฟัน หรือหมอ นะคะ”
«Hvis du trenger sterkere medisin, må du ha en resept fra tannlegen eller legen din.»
«Viss du treng sterkare medisin, må du ha ein resept frå tannlegen eller legen din.»
