Tomas kenčia stiprų skausmą. Jam labai skauda dantį.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i en tann.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i ei tann.
Jam reikėtų apsilankyti pas dantistą, tačiau pirmiau jam reikia numalšinti skausmą.
Han må gå til tannlegen, men først trenger han noe for å dempe smertene.
Han må gå til tannlegen, men først treng han noko for å dempe smertene.
Jis važiuoja į artimiausią vaistinę.
Han kjører til nærmeste apotek.
Han køyrer til næraste apotek.
„Man skauda dantį“, – sako jis. „Ar ką nors turite nuo skausmo?“
«Jeg har tannpine», sier han. «Har du noe for det?»
«Eg har tannpine», seier han. «Har du noko for det?»
„Taip, štai čia yra vaistai nuo skausmo. Šiems vaistams įsigyti recepto nereikia“.
«Ja, her er noen smertestillende tabletter. Du trenger ikke resept for disse.»
«Ja, her er nokre smertestillande tablettar. Du treng ikkje resept for desse.»
„Ačiū. Kiek jie kainuoja?“
«Tusen takk. Hvor mye koster de?»
«Tusen takk. Kor mykje kostar dei?»
„Jie kainuoja devynis eurus. Tačiau tau reikėtų apsilankyti pas dantistą“.
«De koster ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
«Dei kostar ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
„Gerai, rytoj ryte paskambinsiu savo dantistui“.
«OK, jeg skal ringe tannlegen i morgen tidlig.»
«OK, eg skal ringe tannlegen i morgon tidleg.»
„Jeigu tau reikės stipresnių vaistų, tau reikės gauti receptą iš dantisto ar daktaro“.
«Hvis du trenger sterkere medisin, må du ha en resept fra tannlegen eller legen din.»
«Viss du treng sterkare medisin, må du ha ein resept frå tannlegen eller legen din.»
