“بهڵێ، من و مێردهکهم دوو کچ و کوڕێکمان ههیه.”
«Ja, mannen min og jeg har to døtre og en sønn.»
«Ja, mannen min og eg har to døtrer og ein son.»
“منیش دوو کچم ههیه، بهڵام لە هاوسەرەکەم جیابوومەتەوە.”
«Jeg har også to døtre, men jeg er skilt.»
«Eg har òg to døtrer, men eg er skild.»
“کچهکانت تهمهنیان چهنده؟”
«Hvor gamle er døtrene dine?»
«Kor gamle er døtrene dine?»
“مینا تهمهنی چوار ساڵه. ئهو دهچێته باخچهی ساوایان. میریهم ده ساڵه، بۆیه ئهو دهچێته قوتابخانه.”
«Mina er fire år. Hun går i barnehagen. Miriam er ti, så hun går på skolen.»
«Mina er fire år. Ho går i barnehagen. Miriam er ti, så ho går på skulen.»
“ههموو منداڵهکانی من له قوتابخانهن. کوڕهکهم ساڵی داهاتوو دهردهچێت.”
«Alle barna mine går på skolen. Sønnen min blir ferdig neste år.»
«Alle barna mine går på skulen. Sonen min blir ferdig neste år.»
“ئهوه نایابه! ئهوان زۆر خێرا گهشه دهکهن. ئهو دهیهوێ دواتر چی بکات؟”
«Så fint! De vokser så fort. Hva vil han gjøre etter det?»
«Så fint! Dei veks så fort. Kva vil han gjere etter det?»
“دهیهوێت کارێک بدۆزێتەوە، بهڵام من پێی دهڵێم لهجیاتی ئهوه دهبێ بچێته زانکۆ.”
«Han vil få seg en jobb, men jeg sier til ham at han burde begynne på universitetet i stedet.»
«Han vil få seg ein jobb, men eg seier til han at han burde byrje på universitetet i staden.»
“ئهوه بیرۆکهیهکی باشه. منیش هیوام وایه منداڵهکانم ڕۆژێک بچنه زانکۆ.”
«Det er en god idé. Jeg håper også at barna mine vil begynne på universitetet etter hvert.»
«Det er ein god idé. Eg håper òg at barna mine vil byrje på universitetet etter kvart.»
