टमको दाँत दुखेको छ। उसको दाँत धेरै नै दुखेको छ।
Tom ha mal di denti. Un dente gli fa molto male.
उसले आफ्नो दन्त चिकित्सकलाई दाँत देखाउनु जरुरी छ, तर पहिले उसलाई दुखाइ कम गर्नको लागि केही चाहिएको छ।
Deve andare dal dentista, ma prima gli occorre qualcosa per il dolore.
ऊ नजिकैको औषधी पसलमा जान्छ।
Guida fino alla farmacia più vicina.
“मलाई दाँत दुखेको छ,” ऊ भन्छ। “तपाईंसँग दुखाई कम गर्ने केही छ?”
“Ho mal di denti,” dice. “Avete qualcosa per il dolore?”
“हजुर, यो दुखाइ कम गर्ने औषधी लिनुहोस्। तपाईंलाई यिनीहरूको लागि चिकित्सकको अनुमति चाहिँदैन।”
“Sì, ecco degli antidolorifici. Non c’è bisogno di ricetta medica per comprarli.”
“धन्यवाद। यसको कति पर्छ?”
“Grazie. Quanto costano?”
“यसको ९ युरो पर्छ। तर तपाईंले एकचोटी दन्त चिकित्सकलाई देखाउनु नै पर्छ।”
“Costano nove euro. Però dovresti andare da un dentista.”
“ठीक छ, म भोलि बिहान मेरो दन्त चिकित्सकलाई फोन गर्छु।”
“Okay, chiamerò il mio dentista domani.”
“यदि तपाईंलाई अझै कडा औषधी चाहिन्छ भने, तपाईंले आफ्नो दन्त चिकित्सक वा डाक्टरबाट अनुमति लिनु पर्छ।”
“Se hai bisogno di medicine più forti, ti occorre la prescrizione del tuo dentista o dottore.”
