“Belê, mêrê min û du keç û kurekî min hene.”
“Oui, mon mari et moi avons deux filles et un fils.”
“Du keçên min jî hene, lê min dev ji hevserê xwe berdaye.”
“J’ai aussi deux filles, mais je suis divorcé.”
“Keçên te çend salî ne?”
“Quel âge ont tes filles ?”
“Mina çar salî ye. Ew diçe pêşdibistanê. Miriam deh salî ye, ji ber vê yekê ew diçe dibistanê.”
“Mina a quatre ans. Elle est en maternelle. Miriam a dix ans, donc elle va à l’école primaire.”
“Zarokên min hemû diçin dibistanê. Kurê min dê sala bê mezûn bibe.”
“Tous mes enfants sont à l’école. Mon fils va avoir son diplôme l’année prochaine.”
“Ew pırxweş e! Ew qas zû mezin dibin. Ew dixwaze paşê çi bike?”
“C’est super ! Ils grandissent si vite. Qu’est-ce qu’il veut faire après ?”
“Ew dixwaze karekî peyda bike, lê ez jê re dibêjim divê li şûna wî biçe zanîngehê.”
“Il veut travailler, mais je lui dis qu’il devrait plutôt aller à l’université.”
“Ev fikreke baş e. Ez jî hêvî dikim ku zarokên min rojekê biçin zanîngehê.”
“C’est une bonne idée. J’espère aussi que mes enfants iront à l’université un jour.”