ฉันและพี่ชายสองคนเดินทางมาที่ประเทศนอร์เวย์ในเดือนธันวาคมปี 2016 พวกเราสวมเสื้อผ้าสำหรับฤดูร้อน เพราะคิดว่าในอากาศที่นอร์เวย์จะอุ่นพอๆกับที่ประเทศโซมาเลีย อย่างไรก็ตามหิมะตกเมื่อพวกเรามาถึงสนามบิน พวกเรารู้สึกหนาวและอากาศก็เย็นมาก แม้ว่าพวกเราจะเอากระเป๋าเดินทางมาสองสามใบ แต่ก็มีเสื้อผ้าสำหรับฤดูร้อนเท่านั้น
ถึงจะหนาวแต่ฉันก็มีความสุขมากที่ได้มาประเทศนอร์เวย์ ในที่สุดฉันก็ได้พบกับแม่อีกครั้ง ซึ่งฉันไม่ได้เจอมาหกปีแล้ว เมื่อแม่และเพื่อนอีกสองคนได้เจอกับพวกเรา ทุกคนต่างร้องไห้ด้วยความดีใจ เราขับรถไปยังเมืองเล็กๆที่แม่อาศัยอยู่
ช่วงวันแรกๆ ในเมืองที่แม่อาศัยอยู่ นั้นดูแปลกมาก เนื่องจากอากาศหนาวและมีหิมะตกมาก ทำให้ไม่มีอะไรให้ดูมากนัก ถนนต่างๆโล่งไปหมด ผู้คนที่พบเจอดูเย็นชาและไม่เป็นมิตร ในประเทศโซมาเลียมีผู้คนอยู่ทุกหนทุกแห่ง ดังนั้นทุกอย่างที่นี่จึงดูแปลกไม่คุ้นเคย แม่และเพื่อนๆของแม่ ให้ของขวัญแก่พวกเรา แล้วแม่ก็พาพวกเราไปซื้อเสื้อกันหนาว
หลังจากวันหยุดเทศกาลคริสต์มาสผ่านไป ฉันเริ่มเรียนภาษานอร์เวย์ที่ศูนย์การศึกษาผู้ใหญ่ ฉันเรียนที่นั่นเป็นเวลาสองปีก่อนที่จะเริ่มเรียนในโรงเรียนปกติ ตอนนี้เป็นปีสุดท้ายแล้ว ฉันมีเพื่อนใหม่มากมาย ฉันเข้ากับคนง่ายและชอบพบปะผู้คน
หลังเลิกเรียน ฉันไปศูนย์ที่ดำเนินการโดยอาสาสมัคร พวกเขาช่วยฉันทำการบ้าน ฉันได้เข้าร่วมหลักสูตรการเย็บผ้าที่ศูนย์ด้วย
ในประเทศโซมาเลีย ฉันไม่เคยไปโรงเรียนหรือลงเรียนหลักสูตรใดๆเลย นอกจากโรงเรียนสอนอัลกุรอาน ฉันไม่รู้วิธีการอ่านหรือเขียน ตอนนี้ฉันได้เรียนรู้วิธีการเขียนทั้งภาษาโซมาเลีย ภาษานอร์เวย์ และอีกหลายๆวิชา ฉันรู้สึกว่าไม่มีคุณค่า หากไม่มีการศึกษา ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามีทั้งความรู้และมีความสุข
ปีหน้าฉันจะเริ่มเรียนมัธยมในหมวดอนามัยและการพัฒนาเยาวชน ในอนาคตฉันอยากเป็นผู้ทำงานด้านเยาวชน เมื่อฉันเรียนจบความฝันของฉันคือการได้ทำงานประจำ ฉันอยากเรียนขับรถและทำใบขับขี่ด้วย
ถ้าฉันยังอยู่ในประเทศโซมาเลีย ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันคงจะได้เป็นแม่คน หรือบางทีอาจจะมีลูกหลายคนแล้วก็ได้ ถ้าฉันยังอยู่ในประเทศโซมาเลีย ฉันคงไม่มีโอกาสเหมือนที่ได้รับในตอนนี้ ฉันรู้สึกโชคดีที่ได้อาศัยอยู่ในประเทศนอร์เวย์
Aamiina
Julie Cornelia van Walsum
Pimusa Butrdee
Supapornpong Surapornpaiboon
thailändska
Nivå 5
