ยูเลีย สามีของเธอ และลูกสาวตัวน้อย เคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆที่เงียบสงบในยูเครน ยูเลียชอบที่จะตื่นโดยเสียงนกร้องทุกเช้า เธอไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งตัวเองจะต้องอยู่ไกลบ้าน หรือไม่ถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงนกร้องในยามเช้าอีก
สามีของเธอมักจะบ่นว่าไม่ค่อยมีเงิน และเขาก็เริ่มดื่มเหล้าอย่างหนัก พวกเขาตัดสินใจที่จะไปลองเสี่ยงโชค ในประเทศโปรตุเกสแทน บางทีพวกเขาอาจหาเงินได้มากขึ้น เพื่อสร้างบ้านและสร้างอนาคตที่ดีกว่าให้กับครอบครัวของพวกเขา
ยูเลียปรับตัวเข้ากับบ้านหลังใหม่ได้ดี และเริ่มทำงานเป็นคนทำความสะอาด ลูกค้าของเธอชื่นชมต่อความขยันและความสุภาพของเธอ ในทางกลับกัน สามีของเธอกลับรู้สึกว่าถูกทอดทิ้งมากขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากปัญหาเรื่องการติดเหล้าของเขา นายจ้างจึงไม่ไว้ใจและไม่ให้งานเขาทำ
วันหนึ่งเขาเริ่มตะโกนใส่ยูเลีย จากนั้นเขาก็เริ่มผลักเธอ เขาตะโกนและทุบตีเธอรุนแรงมากขึ้นโดยเฉพาะเมื่อเขาเมา ยูเลียเป็นห่วงตัวเองและลูกสาว แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ในที่สุด เมื่อยูเลียต้องไปที่ห้องฉุกเฉินในโรงพยาบาลเพราะแขนหัก พวกเขาบอกเธอว่าความรุนแรงในครอบครัวเป็นปัญหาใหญ่ในโปรตุเกส พวกเขายังบอกว่ามันเป็นอาชญากรรมและเธอควรแจ้งความกับตำรวจ
ยูเลียรู้สึกเหนื่อยล้า และไม่ต้องการให้ลูกสาวตัวน้อยของเธอต้องเติบโตขึ้นมาในบ้านที่เธอต้องเห็นความรุนแรงทุกวัน ยูเลียตระหนักถึงสัญญาณของการทำร้าย มาตลอด แม้ว่ามันจะมาในหลายรูปแบบก็ตาม
ยูเลียเดินทางไปยังสถานสงเคราะห์สตรี ที่ซึ่งเธอรู้สึกปลอดภัย หลังจากที่เธอไม่ได้รู้สึกแบบนั้นอีกเลย นับตั้งแต่วันที่ตื่นด้วยเสียงนกร้องในตอนเช้า