सेलामावित २९ वर्षकी भइन्। उनले इरिट्रियामा आफ्नाे पहिलो सन्तानलाई जन्म दिइन्। उनी र उनको परिवारले त्यहाँ कठिन समय बिताउन पर्यो, त्यसैले उनीहरूले इटाली जाने निर्णय गरे।
इन्गाले १९ वर्षको हुनुअघि नै घर छोडेकी थिइन्। उनी नर्वे सरूवा भएकी थिइन् र त्यहाँ उनको पहिलो सन्तान भएको थियो।
जब सेलामावित दोस्रो पटक गर्भवती भइन्, अर्को देशमा बच्चा जन्माउँदा कस्तो हुन्छ होला भन्ने सोच्न थालिन्।
सेलामवित र इन्गा फरक पृष्ठभूमिबाट आउँछन्। सेलामावितले सुरक्षित र सजिलो महसुस गरिन् किनभने उनीसँग बच्चा जन्माउने अनुभव थियो। इन्गाले आफ्नी आमासँग बच्चा जन्माउने बारेमा कुरा गरिन्।
दुवै महिलाले सुनेका थिए कि अधिकांश युरोपेली देशहरूमा गर्भवती महिलाहरूलाई प्रसव पूर्व हेरचाहको अधिकार छ। यसको मतलब उनीहरूले गर्भावस्थामा मद्दत पाउनेछन्। सेलामावितले आफू गर्भवती भएको थाहा पाउने बित्तिकै डाक्टरसँग भेट्ने समय मागिन्। सेलामावितका श्रीमानले उनलाई डाक्टरकहाँ लगे।
डाक्टरले केही परीक्षण गरे र थाहा पाए कि सेलामावितलाई एक प्रकारको मधुमेह थियो जुन केही गर्भवती महिलाहरूलाई हुन्छ। उनले स्वस्थ खाना खान र व्यायाम गर्नुपर्ने हुन्छ। सेलामावित र उनको बच्चा बिरामी हुनु अघि उनी चाँडै डाक्टरकहाँ गएकोमा खुसी थिइन्।
जब इन्गाको छिमेकीले उनी बच्चा जन्माउने प्रयास गरिरहेको सुने, छिमेकीले उनलाई गर्भवती हुने बित्तिकै चिकित्सकलाई देखाउन भने। यसरी उनले आफू र आफ्नाे बच्चा स्वस्थ छन् भनी सुनिश्चित गर्न सक्छिन्। चिकित्सकले उनलाई फोलिक एसिड नामक औषधी खान भने जून गर्भवती महिलाका लागि एक महत्त्वपूर्ण भिटामिन हो।
इन्गा र उनको चिकित्सकले उनको गर्भावस्थाको बेला नियमित जाँचको लागि एक प्रसाविकालाई भेट्ने सल्लाह गरे। प्रसाविकाले उनलाई खाना र आरामको बारेमा सुझाव दिइन् र आफू र आफ्नो बच्चालाई कसरी सुरक्षित र स्वस्थ राख्ने भन्ने बारे जानकारी दिइन्।
दुवै महिलाले स्वस्थ बच्चा जन्माए। सेलामावितको दोस्रो छोरा भयो भने इन्गाको पहिलो छोरी भयाे। तिनीहरूका पतिहरूलाई निकै गर्व थियाे, र तिनीहरूले चिनजानका मान्छेहरू र आफन्तहरू सबैलाई आफ्ना बलिया पत्नीहरू र स्वस्थ बच्चाहरूको बारेमा बताए।
