Edson ee dhiëth pan cɔl Angola, ka pan Angola wic bë tëkbei. Eye dhɔ̈ŋ bäär apεi. Wɛ̈tden bɛ̈ɛ̈r ɣen go guɔ a ŋic. Kɔc ke ye dhɛ̈ŋ gäm miith bik lathɔ̈ɔ̈r ke ye jeec tɔŋbai ɣic ake ye wic dhääk cït Edson.
Edson nasceu em Angola, logo após o país se ter tornado independente. Era um rapaz muito alto. Por causa da sua altura, destacava-se. As pessoas que davam armas a crianças, para lutarem como soldados na guerra civil, queriam rapazes como ele.
Maan e ye riɔ̈ɔ̈c lɔnadë ka bïk nyai, go cɔl ala rëër pan Portugal kek wεεj. E ye luel tεkdë cïïn kërεεc bë ɣen layök etɛ̈ɛ̈n.
A sua mãe teve medo que o levassem, por isso decidiu enviá-lo para viver em Portugal com uma tia. Ela pensou que ele estaria a salvo lá.
Gölde tuεŋ ee rilic tän Edson ee rilic wɛ̈tden cïï yen atuɔ̈j piny, cäm bai panden, ku päädic kek ciëmthok maan tak.
No início foi muito difícil, pois Edson sentiu falta do tempo quente, da comida tradicional e, acima de tudo, dos abraços e beijos da sua mãe.
Ee kuc thoŋ portugal apath. Ee rilic täde bë käken piööc deetiic ku jam kek kɔc ye kek piɔ̈ɔ̈c tök. E ye gäï lɔnadë bɛ̈nde Portugal piεth.
Ele não falava bem português e tinha muita dificuldade em acompanhar as aulas e as conversas dos seus colegas de turma. Questionava-se se, afinal, teria sido uma boa ideia ter vindo para Portugal.
Akäl tök go wuthadh den piööc tïŋ kaye ŋiεc thuëëc kura e gäc. Go Edson rot mat akuut thuëëc kura e gäc ku ŋiic latuεŋ. Go guɔ ŋiic thukulic ku yök pamääth. Ku yen aya go ye puou cïï e bεn dääk.
Um dia, um professor reparou como ele jogava bem basquetebol. Entrou para uma equipa e teve muito sucesso. Tornou-se popular na escola e fez amigos. Também se tornou mais confiante.
Emεn cï ɣen ya raan cë dït, Edson e miith kɔc cïï tɔŋ ke cop piɔ̈ɔ̈c. Ɔn thεεr, bɛ̈ɛ̈rde e wic bë ye tääu jeecic. Emεn, bɛ̈ɛ̈rde e yen gäm riεl bë kɔc kɔ̈k ya kuɔny.
Agora que é adulto, Edson treina crianças refugiadas e outras que estão em risco de exclusão. Outrora, a sua altura colocou-o em risco de se tornar uma criança-soldado. Agora, dá-lhe força para ajudar os outros a sentirem-se seguros.