تام درد دندان دارد. دندان او بسيار درد می کند.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i en tann.
Tom har tannpine. Han har veldig vondt i ei tann.
او بايد با داکتر دندانش ملاقات کند، مگر اول او به چیزی برای درد نیاز دارد.
Han må gå til tannlegen, men først trenger han noe for å dempe smertene.
Han må gå til tannlegen, men først treng han noko for å dempe smertene.
او با توسط موتر به یکی از نزديکترين دواخانه می رود.
Han kjører til nærmeste apotek.
Han køyrer til næraste apotek.
“دندان من درد میکند،” او ميگويد. “آيا بخاطر آرام درد چيزي داريد؟”
«Jeg har tannpine», sier han. «Har du noe for det?»
«Eg har tannpine», seier han. «Har du noko for det?»
“بلی، اينه گولي ضد درد. شما به خاطر اینها به نسخه نیاز نه دارید.”
«Ja, her er noen smertestillende tabletter. Du trenger ikke resept for disse.»
«Ja, her er nokre smertestillande tablettar. Du treng ikkje resept for desse.»
“تشکر، قیمت ايش چند است؟”
«Tusen takk. Hvor mye koster de?»
«Tusen takk. Kor mykje kostar dei?»
“قيمت اش نو ايرو است. مگر شما بايد با يک داکتر دندان ملاقات کنيد.”
«De koster ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
«Dei kostar ni euro. Men du bør gå til tannlegen.»
“صحیح است، من فردا صبح به داکتر دندان ام زنگ می زنم.”
«OK, jeg skal ringe tannlegen i morgen tidlig.»
«OK, eg skal ringe tannlegen i morgon tidleg.»
“اگر شما نیاز به دوا طاقتور دارید، شما نياز به گرفتن یک نسخه از داکتر دندان تان دارید.”
«Hvis du trenger sterkere medisin, må du ha en resept fra tannlegen eller legen din.»
«Viss du treng sterkare medisin, må du ha ein resept frå tannlegen eller legen din.»
