“हजूर, मेरो श्रीमान् र मेरा दुई छोरी र एक छोरा छन्।”
“Sì, mio marito ed io abbiamo due figlie e un figlio.”
“मेरा पनि दुई छोरी छन्, तर मेरो सम्बन्ध विच्छेद भइसक्यो।”
“Anch’io ho due figlie, ma sono divorziata.”
“तिम्रा छोरीहरू कति वर्षका भए?”
“Quanti anni hanno le tue figlie?”
“मीना चार वर्षकी भइन्। उनी शिशु-विद्यालय जान्छिन्। मिरियम दस वर्षकी भइसकिन् , त्यसैले उनी विद्यालय जान्छिन्।”
“Mina ha quattro anni. Va alla scuola materna. Miriam ha dieci anni e va a scuola.”
“मेरा सबै छोराछोरी विद्यालय जान्छन्। मेरो छोराले अर्को वर्ष पढाई सकाउनेछ।”
“Tutti i miei figli sono a scuola. Mio figlio si diploma l’anno prossimo.”
“धेरै राम्रो! छोराछोरी कति छिटो हुर्किछन् है। पढाई सकेपछि छोरा के गर्न चाहन्छन्?”
“Ottimo! Crescono così in fretta. Cosa vuole fare dopo?”
“ऊ जागिर खान चाहन्छ, तर म उसलाई बरु विश्वविद्यालय जानुपर्छ र अझै पढ्नुपर्छ भन्छु।”
“Lui vuole trovare lavoro, ma io invece gli dico di andare all’università.”
“धेरै राम्रो कुरा गर्नुभयो। म पनि आशा गर्छु कि मेरा छोराछोरीहरू कुनै दिन विश्वविद्यालय जानेछन्।”
“È una buona idea. Anch’io spero che i miei figli vadano all’università un giorno.”
