“بهڵێ، من و مێردهکهم دوو کچ و کوڕێکمان ههیه.”
“Sì, mio marito ed io abbiamo due figlie e un figlio.”
“منیش دوو کچم ههیه، بهڵام لە هاوسەرەکەم جیابوومەتەوە.”
“Anch’io ho due figlie, ma sono divorziata.”
“کچهکانت تهمهنیان چهنده؟”
“Quanti anni hanno le tue figlie?”
“مینا تهمهنی چوار ساڵه. ئهو دهچێته باخچهی ساوایان. میریهم ده ساڵه، بۆیه ئهو دهچێته قوتابخانه.”
“Mina ha quattro anni. Va alla scuola materna. Miriam ha dieci anni e va a scuola.”
“ههموو منداڵهکانی من له قوتابخانهن. کوڕهکهم ساڵی داهاتوو دهردهچێت.”
“Tutti i miei figli sono a scuola. Mio figlio si diploma l’anno prossimo.”
“ئهوه نایابه! ئهوان زۆر خێرا گهشه دهکهن. ئهو دهیهوێ دواتر چی بکات؟”
“Ottimo! Crescono così in fretta. Cosa vuole fare dopo?”
“دهیهوێت کارێک بدۆزێتەوە، بهڵام من پێی دهڵێم لهجیاتی ئهوه دهبێ بچێته زانکۆ.”
“Lui vuole trovare lavoro, ma io invece gli dico di andare all’università.”
“ئهوه بیرۆکهیهکی باشه. منیش هیوام وایه منداڵهکانم ڕۆژێک بچنه زانکۆ.”
“È una buona idea. Anch’io spero che i miei figli vadano all’università un giorno.”
