Norveçli erkeklerin dünyadaki en iyileri olduğunu düşünürdüm ancak bu doğru değilmiş! Evleneceğim adamla tanışmadan önce Bangkok’ta bir fabrikada çalışıyordum ve o da Pattaya’da yaşıyordu. İnternette tanıştık ve sonunda bir çift olduk.
Bir süre sonra evlenmeye karar verdik. Fakir bir aileden geliyorum ve aileme bakabilecek yabancı bir eşimin olması onunla evlenme sebeplerimden biriydi.
Beraber Norveç’e taşındık ve Norveççe öğrenmek için okula gitmeye başladım. Ehliyetim olmadığı için eşim beni arabayla okula bırakmak, beni beklemek ve eve geri sürmek zorunda kalıyordu. Bir süre geçtikten sonra daha yakın bir yere taşındık ama yine de beni okula bırakmak konusunda ısrar ediyordu. Tek başıma okula yürümemi istemiyordu.
Norveç’e geldiğimden beri doğru düzgün hiç param olmamıştı. Bir keresinde eşim öğle yemeği için bana para vermişti ancak başka hiç param olmadığı için onu harcamamıştım. Okuldan arkadaşlarım bir işe girmem için bana yardımcı olmak istiyor ama kocam çalışmamı istemiyor. Bir temizlikçi olarak çalışmanın bana uygun olmadığını düşünüyor.
Onun yerine benim için başka bir işi vardı: Bir garaj inşa etmek. O patrondu ve ben de her şeyi yaptım. Hasta olduğu için çok yardımı dokunmadı. Garaj inşasından elde ettiği paradan da bana hiç vermedi.
Bir gün evde tek başınayken sıkıldığını ve bir köpek almak istediğini söyledi. Okuldan sonra çok yorgun olduğum ve yapacak ödevlerim olduğu için bir köpek almak istemedim. Her gün köpeği yürüyüşe çıkaracağını söylemişti ama en sonunda hem köpeğe hem de yaşlı eşime bakan ben oldum.
Gelecek ne getirir bilmiyorum. Planım başka bir okula daha gitmek fakat eşim bunu istemiyor. Hatta okula gitmemi zorlaştırmak için daha uzağa taşınmayı planlıyor. Karşı koymak istiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Yabancı bir ülkede yaşlı bir eşle yaşamak sandığım kadar kolay değilmiş.
