İki erkek kardeşim ve ben Aralık 2016’da Norveç’e geldik. Somali’de olduğu gibi havanın sıcak olacağını düşündüğümüz için yaz kıyafetleri giymiştik. Havalimanına indiğimizde dışarıda kar yağıyordu. Üşüyorduk ve hava soğuktu. Yanımızda valizlerimiz de vardı ama içleri yaz kıyafetleriyle doluydu.
Hava soğuk olmasına rağmen Norveç’e geldiğim için çok mutluydum. 6 yıldır görmediğim annemle sonunda tekrar görüşebilirdim. Annem ve iki arkadaşı bizi karşıladılar. Onu gördüğümüzde mutluluktan ağlamaya başladık. Sonra annemin yaşadığı küçük şehre doğru yol aldık.
Annemin şehrinde ilk günümüz çok garipti. Hava soğuk ve karlıydı, görecek pek bir şey yoktu. Sokaklar bomboştu. Tanıştığım birkaç kişi soğuk ve samimiyetsiz göründü. Somali’de her yerde insanlar var, o yüzden buradaki her şey samimiyetsiz hissettirdi. Annem ve arkadaşları bize birkaç hediye verdiler ve sonra havaya uygun kıyafetler almaya gittik.
Yılbaşı tatilinden sonra yetişkin eğitim merkezinde Norveççe derslerine katıldım. Okula başlamadan önce orada iki yıl ders aldım. Şimdi son senemdeyim ve bir sürü arkadaş edindim. Çok sosyal biriyim ve buradaki insanlarla zaman geçirmekten çok keyif alıyorum.
Okuldan sonra gönüllüler tarafından yönetilen bir merkeze gidiyorum ve ödevlerim için yardım alıyorum. Ayrıca orada dikiş kursuna da kaydoldum.
Somali’de hiç okula gitmemiştim ve Kur’an kursu hariç hiç kursa da katılmamıştım. Okuma ve yazmayı öğrenmemiştim. Şu an hem Somalice hem de Norveççe yazı yazmayı öğrendim ve birçok diğer derse de çalışıyorum. Eğitim görmeden önce değersiz hissediyordum. Şimdi donanımlı ve mutlu hissediyorum.
Gelecek yıl sağlık ve gençlik geliştirme bölümünde ortaokula başlayacağım. Gelecekte gençlik çalışanı olmak istiyorum. Okulum bitince hedefim kalıcı bir iş sahibi olmak. Ayrıca araba kullanmayı öğrenmek ve ehliyetimi de almak istiyorum.
Eğer Somali’de kalsaydım bence şimdiye dek anne olmuştum. Belki de çoktan bir sürü çocuğum olmuştu. Somali’de olsaydım şu anki imkânlara sahip olamazdım. Norveç’te yaşadığım için şanslı hissediyorum.
