Raan cɔl Tom alaŋ arεm lëëc. Lëënyde anäk ɣen arεεm apεidït.
O Tom tem uma dor de dentes. O dente dói-lhe muito.
Awic bë la tän akim leec, lakin awel tuεŋ awïc kën arεm dhuökpiny.
Ele precisa de ir ao dentista, mas primeiro precisa de algo para as dores.
Acë bɛ̈n tän ye wεl akim ɣaac thïn.
Ele conduz até à farmácia mais próxima.
“Ɣεn laŋ arεεm lëëc,” go luel. “Yin lɔŋ wälde?”
“Tenho uma dor de dentes,” diz ele. “Tem alguma coisa para isso?”
“Ɣɛ̈ɛ̈, wεl arεm nɔ̈k kïk. Ace lädhim bë ke gäät yin ë akim kek käkë.”
“Sim, aqui estão alguns analgésicos. Não precisa de receita médica para estes.”
“Yin ca leec. Ee wëu kadë?”
“Obrigado. Quanto é que custam?”
“Wëu ye kë jɔt a euros kadhoŋuan. Lakin yin wïc ba akim leec tïŋ.”
“Custam nove euros. Mas deve consultar um dentista.”
“Eyen, ɣεn bä akimdiën leec yuɔ̈p talpun nhiäk duur.”
“Está bem, vou ligar ao meu dentista amanhã de manhã.”
“Tä wic yin wεl akiim ril, ka wïc bë kek gäät yïn ee akim leec wälä akim.”
“Se precisar de medicamentos mais fortes, terá de obter uma receita do seu dentista ou médico.”
“Yin ca leec! Ok abë bεn yök.”
“Obrigado! Adeus.”