زما نوم اګستینو دي او زه د ۵۱ کالو یم. زما دنده د بایسکل په واسطه د خوراکي توکو انتقالول دي. زه دوي لوڼي لرم، لیکن موږ ډیر کم وخت خبری کوو. زه او د دي مور نور یو ځای نه سره اوسیږو ځکه موږ سره طلاق اخیستي دي.
Mi chiamo Agostino e ho 51 anni. Il mio lavoro è consegnare cibo in bicicletta. Ho due figlie, ma quasi non ci parliamo. La loro madre ed io non viviamo più insieme perché abbiamo divorziato.
زه زما د مور سره اوسیږم ځکه زه د طلاق وروسته ما د کرایی ورکولو توان نه درلود. په دي ښار کي کرایه ډیره ګرانه ده.
Vivo con mia madre, dal momento che non posso permettermi di pagare un affitto dopo il divorzio. Gli affitti sono molto cari in questa città.
یو څو میاشتې تر مخه، ما د یوې کمپني سره د ترمیم کوونکي په صفت دنده درلودل. ما به ماته شیان ترمیم کول، بکسونه به مي انتقالول، او د کومک په وخت کي به مې د خلکو سره د دي شیانو اړوند مرسته کول. یوه ورځ کمپني زه د وظیفي څخه لیري کړم. زه نه پوهیدم چي ولي.
Alcuni mesi fa lavoravo come addetto in un’azienda. Riparavo cose rotte, portavo scatoloni, e davo una mano a chiunque ne avesse bisogno. Un giorno, l’azienda mi ha licenziato. Non ho mai capito perché.
ما زیات خلک ولیدل چی خوراکي توکي به یی د بایسکل په ذریعه انتقالول. زه بایسکل چلولای شم، نو ما د یوي غټي انتقالونکي کمپنی دروازه و ټکوله. دوي به ماته د هري غذا د انتقال لپاره دري ایرو راکول. زه د ورځي ۴۰ ایرو ګتم، او ۶۰ ایرو ځنی وختونه که بختور واوسم او یا مشتریان راته انعام راکړي.
Vedevo molti che consegnavano cibo in bicicletta. So andare in bici, così mi sono presentato ad una grossa azienda di consegne a domicilio. Mi hanno offerto tre euro a consegna. Faccio 40€ al giorno, 60€ se sono fortunato e i clienti mi danno la mancia.
زه د روخصتیو په ورځو یا د ناروغیو په ورځ تنخوا نه تر لاسه کوم، په ډیر کمه اندازه حقوق تر لاسه کوم. زه فکر نکوم چی دا صحیح ده، لیکن زه دغه وظیفې ته ضرورت لرم. زیاتره نور کارمندان د نړئ د نورو هیوادونو څخه مهاجرین دي.
Non ho ferie pagate, né assicurazione malattia, quasi nessun diritto. Penso che non sia giusto, ma ho bisogno di lavorare. La maggior parte degli altri lavoratori sono immigrati da ogni parte del mondo.
زیاتره د خوراکي توکو انتقالوونکي خلک هره ورځ په حادثو کي زخمې کیږي. کله چی ۲۵ کلن انتقالوونکي شخص یو موتر ووهو او مړ شو، نو د دولت رسمي کسانو زموږ یاداښت کول شروع کړل. دا د شرم خبره ده چی دي د دي مخکښې مړ شو.
Molti di quelli che lavorano nelle consegne rimangono feriti in incidenti ogni giorno. Poi, quando un rider venticinquenne è stato investito da una macchina ed è morto, le autorità hanno cominciato ad accorgersi di noi. È un peccato che quel ragazzo sia dovuto morire perché ciò accadesse.
Assieme ai rider di altre aziende, ho fatto un corso sui diritti dei lavoratori organizzato da un sindacato di categoria. Ci hanno offerto assistenza legale gratis. Abbiamo lottato per ottenere maggiori riconoscimenti e diritti.
د زیات وخت وروسته زموږ زخمت نتیجه ورکړه. یوه غټه انتقالوونکي کمپني زیاته جرمانه شول او کارمندانو ته یی دایمي وظیفي ورکړي. دا په نړئ کی د ړومبی ځل لپاره داغسي یو څه وشول. داغسي معلومیږي چی هر سه سمیږي.
Dopo parecchio tempo il nostro duro lavoro ha dato dei frutti. Una grande azienda di consegne ha dovuto pagare una forte multa e stabilizzare i lavoratori. Era la prima volta che questo accadeva al mondo. Sembra che le cose comincino a migliorare.
