“آيا شما کدام خانواده دارید؟”
“Hai una famiglia?”
“بلی، من و شوهرم دو دختر و يک پسر داریم.”
“Sì, mio marito ed io abbiamo due figlie e un figlio.”
“من هم دو دختر دارم مگر من طلاق گرفته ام.”
“Anch’io ho due figlie, ma sono divorziata.”
“دختران تان چند ساله هستند؟”
“Quanti anni hanno le tue figlie?”
“مينا چهار ساله است. او کودکستان ميرود. مريم ده ساله است، بنابراین او به مکتب میرود.”
“Mina ha quattro anni. Va alla scuola materna. Miriam ha dieci anni e va a scuola.”
“تمام اولاد های من در مکتب هستند. پسرم سال آينده از مکتب فارغ خواهد شد.”
“Tutti i miei figli sono a scuola. Mio figlio si diploma l’anno prossimo.”
“بسيار خوب! آنها بسيار زود کلان شده ميروند. او بعدا چه می خواهد بکند؟”
“Ottimo! Crescono così in fretta. Cosa vuole fare dopo?”
“او ميخواهد يک وظيفه بگيرد، مگر من برایش میگویم تا او بايد بجای وظيفه کردن با پوهنتون برود.”
“Lui vuole trovare lavoro, ma io invece gli dico di andare all’università.”
“بسيار يک نظريه خوب است. من هم آرزو می کنم تا اولاد های من هم کدام روزی با پوهنتون بروند.”
“È una buona idea. Anch’io spero che i miei figli vadano all’università un giorno.”
