Si Yulia, ang kanyang asawa, at ang kanilang munting anak na babae ay nakatira sa isang maliit at tahimik na nayon sa Ukraine. Gustong-gusto ni Yulia na ginigising siya tuwing umaga sa huni ng mga ibon. Hindi niya akalain na siya ay titira sa malayo sa kanilang bahay o hindi gigising sa huni ng mga ibon sa umaga.
Yulia, son mari, et leur petite fille vivaient dans un petit village paisible en Ukraine. Yulia aimait être réveillée chaque matin par le chant des oiseaux. Elle n’a jamais pensé qu’elle vivrait loin de chez elle, ou qu’elle ne serait pas réveillée par le chant des oiseaux le matin.
Ang kanyang asawa ay palaging nagrereklamo tungkol sa kawalan ng sapat na pera at siya ay nagsimulang uminom ng alak. Nagpasya silang subukan ang kanilang kapalaran sa Portugal. Baka doon sila kumita ng mas malaki para makapagpatayo ng bahay at magkaroon ng magandang kinabukasan para sa kanilang pamilya.
Son mari se plaignait toujours de ne pas avoir assez d’argent et a commencé à boire beaucoup. Ils ont décidé de tenter leur chance au Portugal. Peut-être que là-bas, ils pourraient gagner plus d’argent pour construire une maison et un meilleur avenir pour leur famille.
Mabilis naka-adjust si Yulia sa kanyang bagong tahanan, at nagsimula siyang magtrabaho bilang isang tagalinis. Talagang pinahahalagahan ng kanyang mga kliyente ang kanyang sipag at ang magalang na pag-uugali. Sa kabilang banda, ang kanyang asawa ay lalong napapalayo. Dahil sa problema niya sa pag-inom, hindi siya pinagkatiwalaan ng mga amo at hindi siya binibigyan ng trabaho.
Yulia s’est bien adaptée à son nouveau chez-elle, et elle a commencé à travailler en tant que femme de ménage. Ses clients appréciaient beaucoup son dur labeur et sa politesse. Son mari, en revanche, se sentait de plus en plus isolé. À cause de son problème d’alcool, les employeurs ne lui faisaient pas confiance et ne lui donnaient pas de travail.
Isang araw sinimulan niyang sigawan si Yulia. Pagkatapos, sinimulan niya itong itulak. Lalong lumala ang sigawan at pambubugbog lalo na kapag lasing siya. Natakot si Yulia para sa kanyang sarili at sa kanyang anak, ngunit hindi niya alam kung ano ang kanyang gagawin.
Un jour, il a commencé à crier sur Yulia. Puis, il a commencé à la pousser. Les cris et les coups ont empiré, surtout lorsqu’il était saoul. Yulia avait peur pour elle et pour sa fille, mais elle ne savait pas quoi faire.
Kinailangan ni Yulia na pumunta sa emergency room ng ospital na may baling braso, sinabi nila sa kanya na ang karahasan sa tahanan ay isang malaking problema sa Portugal. Sinabi rin nila na ito ay isang krimen at dapat niyang ireport ito sa pulisya.
Quand Yulia a finalement dû aller aux urgences à l’hôpital avec un bras cassé, ils lui ont dit que les violences conjugales sont un gros problème au Portugal. Ils ont également dit que c’était un crime et qu’elle devrait porter plainte.
Pagod na pagod na si Yulia at ayaw niyang lumaki ang kanyang maliit na anak sa isang tahanan kung saan araw-araw niyang nasaksihan ang karahasan. Natanto ni Yulia na ang mga palatandaan ng pang-aabuso ay naroroon na mula pa noong una, kahit na ito ay iba-iba ang anyo.
Yulia était épuisée et ne voulait pas que sa fille grandisse dans un foyer où elle voyait de la violence tous les jours. Yulia a réalisé que les signes de maltraitance avaient toujours été là, même s’ils ont pris plusieurs formes différentes.
Pumunta si Yulia sa isang tahanan para sa mga kababaihan, kung saan siya ay mas ligtas kaysa sa kahit kailan. Hindi niya naramdaman ang ganitong kaligtasan mula noon siya ay ginising ng tunog ng mga ibon sa umaga.
Yulia est allée à un foyer pour femmes, où elle se sentait plus en sécurité qu’elle ne l’avait été depuis un long moment. Elle ne s’était pas sentie ainsi depuis qu’elle se faisait réveiller par le chant des oiseaux le matin.
