Ako si Agostino at limampu’t isang taong gulang na ako. Ang trabaho ko ay maghahatid ng pagkain gamit ang bisikleta. Mayroon akong dalawang anak na babae, ngunit halos hindi kami nag-uusap. Hindi na kami magkasama ng kanilang ina dahil hiwalay na kami.
Je m’appelle Agostino et j’ai 51 ans. Mon travail consiste à livrer de la nourriture à vélo. J’ai deux filles, mais on se parle à peine. Leur mère et moi ne vivons plus ensemble car nous avons divorcé.
Nakatira ako sa aking ina, dahil hindi ko kayang magbayad ng upa matapos ang diborsyo. Napakamahal ng upa sa lungsod na ito.
Je vis avec ma mère, puisque je ne peux pas me permettre de payer un loyer après le divorce. Les loyers sont très chers dans cette ville.
Ilang buwan na ang nakalipas, nagtatrabaho ako bilang isang janitor sa isang kumpanya. Nag-aayos ako ng mga sirang gamit, nagdadala ng mga kahon, at tumutulong kapag may nangangailangan. Isang araw, pinaalis ako ng kumpanya. Hindi ko maintindihan kung bakit.
Il y a quelques mois, je travaillais comme agent d’entretien pour une entreprise. Je réparais ce qui était cassé, portais des cartons, et aidais ceux qui en avaient besoin. Un jour, l’entreprise m’a licencié. Je n’ai pas compris pourquoi.
Nakakita ako ng maraming tao na naghahatid ng pagkain gamit ang bisikleta. Alam ko mag-bisikleta, kaya kumatok ako sa pinto ng isang malaking delivery company. Inalok nila ako ng tatlong euro bawat paghahatid. Kumikita ako ng €40 kada araw, €60 kung swertehin ako at bibigyan ako ng tip ng mga customer.
J’ai vu plein de personnes livrer de la nourriture à vélo. Je peux faire du vélo, donc j’ai frappé à la porte d’une grande compagnie de livraison. Ils m’ont proposé trois euros par livraison. Je fais 40€ par jour, 60€ si j’ai beaucoup de chance et que les clients me donnent des pourboires.
Wala akong bayad na bakasyon, walang pasahod sa sakit, halos walang karapatan. Hindi ko iniisip na tama, ngunit kailangan ko ang trabaho. Karamihan sa mga kapwa empleyado ay mga imigrante mula sa iba ‘t ibang bansa.
Je n’ai pas de congés payés, pas d’arrêts maladie payés, quasiment aucun droit. Je ne pense pas que cela est juste, mais j’ai besoin de ce travail. La plupart des autres employés sont des migrants du monde entier.
Maraming nagdedeliver ng pagkain ang nasasaktan sa mga aksidente araw-araw. Nang isang dalawampu’t limang taong gulang na delivery man ay nabangga ng isang kotse at namatay, doon lamang kami napansin ng mga awtoridad ang aming kalagayan. Nakalulungkot na kailangan niyang mamatay bago ito mangyari.
Beaucoup de livreurs sont blessés dans des accidents tous les jours. Puis, quand un livreur de 25 ans s’est fait renverser par une voiture et est mort, les autorités ont commencé à nous remarquer. C’est dommage qu’il ait dû mourir pour que cela se produise.
Kasama ng iba pang mga delivery rider mula sa iba ‘t ibang kumpanya, kumuha ako ng kurso tungkol sa karapatang pantao sa tulong ng lokal na unyon. Nag-alok sila sa amin ng libreng payo sa batas. Nagpursigi kami na magkaroon ng mas malaking pagkilala at karapatan.
Avec des livreurs d’autres entreprises, j’ai suivi une formation sur les droits des travailleurs avec une union locale. Ils nous ont proposé des conseils juridiques sans aucun frais. Nous avions des difficultés pour avoir plus de reconnaissance et de droits.
Matapos ng mahabang panahon, nagbunga lahat ang aming pinaghirapan. Isang malaking kumpanya ng delivery ang napilitang magbayad ng malaking multa at magbigay ng permanenteng trabaho sa mga manggagawa. Ito ang unang pagkakataon na nangyari ito sa buong mundo. Mukhang nagsisimula nang umunlad ang mga bagay.
Après un long moment, tout notre dur travail a porté ses fruits. Une grande entreprise de livraison a dû payer une grosse amende et donner aux travailleurs des postes permanents. C’était la première fois que cela se produisait dans le monde. On dirait que les choses sont en train de s’améliorer.
