تام دندون درد داره. دندونش خیلی درد میکنه.
Tom has a toothache. His tooth hurts very much.
اون باید به دندانپزشکش مراجعه کنه، اما اول به چیزی برای تسکین دردش احتیاج داره.
He needs to see his dentist, but first he needs something for the pain.
اون به نزدیکترین داروخانه می ره.
He drives to the nearest pharmacy.
می گه: «من دندون درد دارم.» «براش چیزی دارین؟»
“I have a toothache,” he says. “Do you have anything for that?”
«بله، این ها چند تا مسکن هستند. برای اینها نیازی به نسخه ندارین.»
“Yes, here are some painkillers. You don’t need a prescription for these.”
«ممنون. چقدر میشه؟»
“Thank you. How much do they cost?”
«قیمتشون نُه یورو هستش. اما شما باید برید پیش یه دندونپزشک.»
“They cost nine euros. But you should see a dentist.”
«باشه، فردا صبح با دندونپزشکم تماس میگیرم.»
“Okay, I will call my dentist tomorrow morning.”
«اگر به داروی قوی تری نیاز دارید، باید از دندونپزشک یا دکترتون نسخه بگیرین.»
“If you need stronger medicine, you will need to get a prescription from your dentist or doctor.”
