تام دندون درد داره. دندونش خیلی درد میکنه.
Tom har tandvärk. Hans tand gör väldigt ont.
اون باید به دندانپزشکش مراجعه کنه، اما اول به چیزی برای تسکین دردش احتیاج داره.
Han behöver träffa sin tandläkare, men först behöver han någonting mot smärtan.
اون به نزدیکترین داروخانه می ره.
Han kör till det närmsta apoteket.
می گه: «من دندون درد دارم.» «براش چیزی دارین؟»
“Jag har tandvärk” säger han. “Har du något för det?”
«بله، این ها چند تا مسکن هستند. برای اینها نیازی به نسخه ندارین.»
“Ja, här är några smärtstillande. Du behöver inte recept för dessa.”
«ممنون. چقدر میشه؟»
“Tack. Hur mycket kostar de?”
«قیمتشون نُه یورو هستش. اما شما باید برید پیش یه دندونپزشک.»
“De kostar nio euro. Men du borde träffa en tandläkare.”
«باشه، فردا صبح با دندونپزشکم تماس میگیرم.»
“Okej, jag ska ringa min tandlärare i morgon bitti.”
«اگر به داروی قوی تری نیاز دارید، باید از دندونپزشک یا دکترتون نسخه بگیرین.»
“Om du behöver starkare medicin så behöver du få ett recept från din läkare.”
