“آيا شما کدام خانواده دارید؟”
“Do you have any family?”
“بلی، من و شوهرم دو دختر و يک پسر داریم.”
“Yes, my husband and I have two daughters and a son.”
“من هم دو دختر دارم مگر من طلاق گرفته ام.”
“I also have two daughters, but I’m divorced.”
“دختران تان چند ساله هستند؟”
“How old are your daughters?”
“مينا چهار ساله است. او کودکستان ميرود. مريم ده ساله است، بنابراین او به مکتب میرود.”
“Mina is four years old. She goes to preschool. Miriam is ten, so she goes to school.”
“تمام اولاد های من در مکتب هستند. پسرم سال آينده از مکتب فارغ خواهد شد.”
“All of my children are in school. My son will graduate next year.”
“بسيار خوب! آنها بسيار زود کلان شده ميروند. او بعدا چه می خواهد بکند؟”
“That is great! They grow up so fast. What does he want to do afterwards?”
“او ميخواهد يک وظيفه بگيرد، مگر من برایش میگویم تا او بايد بجای وظيفه کردن با پوهنتون برود.”
“He wants to get a job, but I tell him he should go to university instead.”
“بسيار يک نظريه خوب است. من هم آرزو می کنم تا اولاد های من هم کدام روزی با پوهنتون بروند.”
“That’s a good idea. I also hope my children will go to university someday.”
