Voltar à lista de histórias

Uma imagem de dois painéis de um homem com um computador portátil e uma mulher com um computador portátil.

Jaarsa akka abbaa manaatti Um homem idoso por marido

Escrita por Aranya

Ilustrada por Sunniva Høiby-Øiset

Traduzida por Muhammed Berisso

Lida por Rahel Abate

Língua oromo

Nível Nível 5

Narrar a história completa

Velocidade de leitura

História em reprodução automática


Uma imagem de dois painéis de um homem comum computador portátil e uma mulher com um computador portátil.

Dhiironni Noorweey dhiirota addunyaa kanarraa hunda caalan natti fakkaate, garuu sun dhugaa miti! Namicha abbaa manaa koo taʼe sanaan wal baruu koo dura, warshaa Baankook keessatti argamu tokko keessatti hojjedheera, inni immoo Pattaayyaa keessa jiraata ture. Karaa interneetiin wal arginee dhuma irratti hiriyyoottan jaalalleewwan taane.

Eu pensava que os homens noruegueses eram os melhores homens do mundo, mas isso não é verdade! Antes de conhecer o homem que se tornou meu marido, trabalhei numa fábrica em Banguecoque e ele vivia em Pattaya. Conhecemo-nos através da Internet e acabámos por nos tornar um casal.


Uma noiva e um noivo de mãos dadas.

Yeroo muraasa booda wal fuudhuuf murteessine. Maatii hiyyeessaa irraa waanan dhufeef, abbaa manaa biyya alaa maatii koo kunuunsuu dandaʼu qabaachuun koo sababa ani isatti heerumuuf keessaa tokko ture.

Passado algum tempo, decidimos casar. Venho de uma família pobre, pelo que ter um marido estrangeiro que pudesse tomar conta da minha família foi uma das razões para casar com ele.


Um homem a conduzir e uma mulher sentada ao seu lado.

Gara Noorweey kan deemne siʼa taʼu, afaan Noorweey barachuuf mana barumsaa dhaquu jalqabe. Yeroon sun yeroo ulfaataa ture. Hayyama konkolaachisummaa waan hin qabneef, abbaan manaakoo konkolaataan gara mana barumsaatti na gessuu, na eeguu fi na deebisuu qaba ture. Karaa tokkoon tokkoon isaa saʼaatii tokko ture. Yeroo muraasa booda itti dhihaanne, garuu amma iyyuu konkolaataa isaatiin gara mana barumsaatti na geessuuf cichee ture. Kophaa koo akkan deemu hin barbaanne.

Mudámo-nos para a Noruega, e eu comecei a frequentar a escola para aprender norueguês. Foi um período difícil. Não tinha carta de condução e o meu marido tinha de me levar à escola, esperar por mim, e conduzir de volta. Era uma hora em cada sentido. Passado algum tempo, mudámo-nos para mais perto, mas ele insistia em conduzir-me até à escola. Ele não queria que eu andasse sozinha.


Uma mulher com um ar triste a olhar para a sua mala de mão vazia.

Erga gara Noorweey dhufee as qarshii baay’ee hin qabu. Yeroo tokko, abbaan manaakoo qarshii laaqanaaf naaf kenne, garuu qarshii baayʼee xinnoo waanan qabuuf, ani kaawwadheen ture. Hiriyyoonni koo mana barumsaa jiran hojii akkan argadhu na gargaaruu barbaadu, abbaan manaakoo garuu hin dandeettu jedha. Qulqulleessituu ta’ee hojjechuun anaaf waan malu itti hin fakkaatu.

Quase não tenho tido dinheiro desde que vim para a Noruega. Uma vez, o meu marido deu-me dinheiro para o almoço, mas como eu tinha tão pouco, guardei-o. Os meus amigos na escola querem ajudar-me a arranjar um emprego, mas o meu marido diz que eu não posso. Ele não acha que trabalhar como empregada de limpeza seja apropriado para mim.


Um homem a pensar em construir uma garagem.

Inumaayyuu hojii biraa naaf qaba ture – garaajii ijaaruu. Inni hogganaa waan tureef waan hunda hojjedhe. Dhukkubsataa waan tureef waan baay’ee hojjechuu hin dandeenye. Maallaqa garaajii ijaaree argate tokkollee naaf hin kennine.

Em vez disso, ele tinha outro trabalho para mim – construir uma garagem. Ele era o patrão e eu fazia tudo. Ele não podia fazer muito porque estava doente. Ele não me deu nenhum do dinheiro que ganhou com a construção da garagem.


Um cão a passear num campo.

Gaaf tokko yeroo kophaa mana jiru nuffisiise waan tureef saree argachuu qabna jedhee murteesse. Barumsa booda waanan dadhabuuf hojii manaa waanan qabuuf ani saree hin barbaanne. Guyyaa hunda saree sanaan nan deema jedhe, dhumarratti garuu saree fi abbaa warraa koo dulloomaa kunuunsuun qaba ture.

Um dia ele disse que ficava aborrecido quando estava sozinho em casa, por isso decidiu que devíamos arranjar um cão. Eu não queria um cão, pois estava cansada depois da escola e tinha trabalhos de casa para fazer. Ele disse que passearia o cão todos os dias, mas afinal eu tive de cuidar tanto do cão como do meu marido idoso.


Um homem a olhar para um cão e uma mulher perto deles com os braços cruzados.

Fuuldurri maal akka fidu hin beeku. Karoorri koo mana barumsaa biraa dhaquudha, garuu abbaan manaa koo akkan akkas godhu hin barbaadu. Na rakkisuuf daran fagoo deemuuf karoorfatee jira. Ani mormuu barbaada, garuu akkamitti akka ta’e hin beeku. Biyya ormaa jaarsa waliin akka abbaa manaatti jiraachuun akkan yaade salphaa miti.

Não sei o que o futuro trará. O meu plano é ir para outra escola, mas o meu marido não quer que eu faça isso. Ele está a planear irmos viver para mais longe para me dificultar a vida. Eu quero resistir, mas não sei como. Não é tão fácil como eu pensava viver num país estrangeiro com um homem idoso como marido.


Escrita por: Aranya
Ilustrada por: Sunniva Høiby-Øiset
Traduzida por: Muhammed Berisso
Lida por: Rahel Abate
Língua: oromo
Nível: Nível 5
Licença Pública/creative Commons
Este trabalho está licenciado sob a licença Creative Commons/Licenças Públicas Atribuição 4.0 Licença Internacional.
Opções
Voltar à lista de histórias Descarregar PDF