Yulia, mêrê wê û keça wan a piçûk li Ukraynayê li gundek piçûk a bêdeng dijiyan. Yulia hez dikir ku her sibe bi dengê çûkan şiyar bibe. Qet nedifikirî ku ewê ji malê dûr bijî, an jî sibê bi dengê çûkan ranebe.
Yulia, o seu marido e a sua filha pequena viviam numa pequena e tranquila aldeia na Ucrânia. Yulia adorava ser acordada todas as manhãs pelo som dos pássaros. Ela nunca pensou em viver longe de casa ou não acordar ao som dos pássaros pela manhã.
Mêrê wê her gav gazinc dikir ku têra xwe pereyê wî tune ye û bi giranî dest bi vexwarinê kir. Wan biryar da ku şensê xwe li Portekîzê biceribînin. Dibe ku ji bo avakirina xaniyek li wir û avakirina paşerojeke baştir ji bo malbatên xwe bikarin zêdetir pere qezenc bikin.
O marido estava sempre a queixar-se de ter pouco dinheiro e começou a beber muito. Decidiram tentar a sua sorte em Portugal. Talvez lá pudessem ganhar mais dinheiro para construir uma casa e um futuro melhor para a sua família.
Yulia piştî ku bi serfirazî li mala xwe ya nû bi cih bû dest bi kar kir wekî paqijker. Xebata wê ya bi xîret û tevgera wê ya bi rûmet ji hêla xerîdarên wê ve pir hate pejirandin. Ji aliyê din ve, mêrê wê dest pê kir ku her ku diçe xwe jê derdixe. Ji ber pirsgirêka wî ya vexwarinê, karsaz ji wî bawer nedikirin û ji wî re kar nedikirin.
Yulia adaptou-se bem à sua nova casa e começou a trabalhar como empregada de limpeza. Os seus clientes apreciaram muito o seu trabalho árduo e a sua atitude educada. O seu marido, por outro lado, sentiu-se cada vez mais excluído. Devido ao seu problema com a bebida, os patrões não confiavam nele e não lhe davam trabalho.
Rojekê wî dest bi qîrîna Yulia kir. Dû re wî dest bi lêdana wê kir. Bi taybetî dema serxweşiyê qêrîn û lêdan zêdetir dibû. Yulia ji bo xwe û keça xwe ditirsiya, lê wê nizanibû ku çi bike.
Um dia, começou a gritar com Yulia. Depois, começou a empurrá-la. Os gritos e as agressões pioraram, especialmente quando ele estava bêbedo. Yulia tinha medo por si e pela sua filha, mas não fazia ideia do que poderia fazer.
Dema ku Yulia di dawiyê de neçar ma ku bi destê şikestî biçe oda lezgîn a nexweşxaneyê, wan jê re got ku şîdeta nav malê li Portekîzê pirsgirêkek mezin e. Wan jî got ku ew sûc e û divê ji polîs re ragihînin.
Finalmente, quando Yulia teve de ir para as urgências do hospital com o braço partido, disseram-lhe que a violência doméstica era um enorme problema em Portugal. Disseram também que era um crime e que ela devia denunciá-lo à polícia.
Yulia westiyabû û bi fikar bû ku keça wê ya piçûk her roj li malê şîdetê bibîne. Yulia fêhm kir ku destdirêjî her dem hebû, her çend ew xwe bi awayên cûrbecûr diyar kir.
Yulia estava exausta e não queria que a sua filhinha crescesse num lar onde assistia a violência todos os dias. Yulia apercebeu-se que os sinais de abuso tinham estado sempre presentes, mesmo que tivessem assumido muitas formas diferentes.
Yulia çû stargeheke jinan, li wir xwe ji her gavê bêtir ewle hîs kir. Ji dema ku serê sibê bi dengê çûkan ji xew şiyar dibû û heta niha, wê wisa hîs nekiribû.
Yulia foi para um abrigo para mulheres onde se sentiu segura, como há muito não se sentia. Ela não se sentia assim desde o tempo em que era acordada pelo ao dos pássaros pela manhã.
